4.12.09

மாங்காய்


நற்குடியில் பிறந்து

பசுமையான இல்லத்தில்

உயர்வாய் வளர்ந்தேன்.


கண்ணடிக்கு தப்பித்து

கணநேர இடைவெளியில்

கல்லடிக்கும் தப்பித்தேன்.


உந்தன் கைபிடியில்

மறுவீடு வந்த

எனக்கு

கிடைத்ததோ வெட்டும் குத்தும்.


உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நினைத்து

உடல்மேலிட்ட காரம் தாங்கி

உன் விரல்நுனி தீண்டலுக்கு

மேஜையோரம் காத்திருக்கிறேன்

ஊறுகாயாய்.....

18.11.09

தொல்லைபேசி

அன்று

காலை 9:30க்கு மணியடித்தது
தோழியிடமிருந்து


சந்தோஷமாக விசாரித்தேன்
விசாரித்தாள்.

கேட்டேன்
சொன்னாள்.

கேட்டாள்
சொன்னேன்.

பேசினேன்
பேசினாள்…

பேசினே….
பேசினாள் பேசினாள் …………..

தலைவலித்தது ஆனாலும்
பேசினாள் பேசினாள் பேசினாள்…………..

10:35க்கு
பொறுமையின் எல்லை
தெரிந்தது கண்ணுக்கு.
காரணம் கண்டுபிடித்து
வெட்டினேன் தொடர்பை.

இன்று


தோழியின் இல்லம்
ஒரு மணி நேரமாய்
காத்திருக்கிறேன்
செல்போன் அழைப்புகளிலிருந்து
அவள் விடுபட.

9.11.09

குடும்பதின விழா



நற்பணி பேரவை மற்றும் வசந்தம் ஏற்பாடு செய்திருந்த குடும்பதின விழாவிற்கு ( ஜூராங் பறவை பூங்காவில் ) குடும்பத்துடன் சென்றிருந்தோம்.

வண்டலூரை பள்ளி சுற்றுலாக்களில் பார்த்து வெறுத்துப்போயிருந்ததால் பொதுவாக எந்த பறவை மற்றும் விலங்கியல் பூங்காவையும் தவிர்த்து விடுவேன். ஆரம்பத்தில் குஷியாக விலங்குகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்து பிறகு விலங்குகள் நம்மை வேடிக்கை பார்க்கும் அளவிற்கு நொந்து போய்……… எதற்கு இதெல்லாம்?

அருகிலிருக்கும் சமூக நிலையத்திலிருந்து எங்களை வெற்றிலை பாக்கு வைக்காத குறையாக ஜூராங் பறவை பூங்காவிற்கு , பேருந்துகளில் அழைத்துச் சென்றார்கள். அனைத்து ஏற்பாடுகளும் கனகச்சிதமாய் இருந்தது.இதில் கலந்துக்கொண்டவர்களின் எண்ணிக்கை பத்தாயிரத்திற்கும் மேல்.

இங்கே பறவைகள் எக்ஸ்ட்ரா லார்ஜ் உருவங்களில் பளிச் வண்ணங்களுடன் இருந்தன . வித்தைகள் செய்து காட்டின .பூனையின் மியாவ் சத்தம் , மனித சிரிப்பு , குழந்தை அழுகை இவற்றை எல்லாம் ஒரு கிளி தன் குரலில் மயில்சாமி போல செய்தது. விசில் கூட அடித்தது. இன்னொன்று தூரிகையால் காகிதத்தில் வண்ணம் அடித்தது. ‘ இதன் பெயர் என்ன ?’என்று ஆட்டுவிப்பவன் ‘மார்டன் ஆர்ட் ‘ என்ற பதிலை எதிர்பார்த்து கேட்க , ஒரு சிறுவன் ‘ஸ்க்ரிப்லிங்க்’ என்று கத்தினான். அந்த ‘மார்டன் ஆர்ட் ‘டின் விலை பத்து வெள்ளிகளாம்!

வெயில் தான் சற்று ஓவராய் காய்ந்து மண்டையைக் காயவைத்தது. மதியத்திற்குள் மதி கலங்கி போயிற்று. மதிய சிற்றுண்டி வெஜ்- ரைஸயும் அவர்களே கொடுத்துவிட்டனர். அடித்த வெயிலுக்கு தயிர் சாதம் நன்றாய் இருந்திருக்கும்.

மாலையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த ‘நாள்தோறும் நவரசத்திற்கு’ மதியத்திலிருந்தே மக்கள் க்யூ கட்ட ஆரம்பித்துவிட்டனர். நிகழ்ச்சியும் அருமையாய் ஆரம்பித்தது. சிங்கையின் பிரதமர் எங்களுடன் சரிசமமாக படிகளில் அமர்ந்து நிகழ்ச்சியை ரசித்தார். அவர் கிளம்பும் நேரம் வந்ததும் நிகழ்ச்சி படைப்பாளர் அவருக்கு ஒலிபெருக்கியில் விடை கொடுக்க, அவர் வேகமாக கையை இடவலமாக ஆட்டி மறுப்பு தெரிவித்து , பந்தடிப்பது போல சைகை காட்டி , சற்று நேரம் இருக்கப்போவதை தெரிவித்தார். ஹீம்……….

சற்று நேரத்தில் அடித்த வெயிலுக்கு சமமாய் மழை ஆரம்பித்தது. நிகழ்ச்சி மேடை மட்டும் வானம் பார்த்து அமைந்திருக்க , நாங்களெல்லாம் பத்திரமாய் நிழற்குடைகளின் கீழே . கலைஞர்கள் நனைந்துக் கொண்டே நிகழ்ச்சிகளை படைக்க , நாங்கள் குளு குளு என்று நிகழ்ச்சியை ரசித்தோம். முடிவில் எங்களை பத்திரமாக பேருந்தில் ஏற்றி சமூக நிலையத்தில் ஒப்படைத்தார்கள்.

ஒரு ஞாயிற்றுகிழமை அருமையாய் குடும்பத்துடன் கழிந்தது.

3.11.09

கோழிக்கு கிச்சு கிச்சு மூட்டினால் என்ன செய்யும்?

கோழிக்கு கிச்சு கிச்சு மூட்டினால் என்ன செய்யும்?
பத்து நாட்களுக்கு முன் பிங்கு ( என் 6 வயது பெண்)என்னை இப்படி கேட்டாள்!

அறிவியல் உலகின் மிக முக்கிய கேள்விகளுக்கு எல்லாம் தெரியவில்லை என்றாலும்
படித்தாவது பதில் சொல்லும் திறமை உள்ள எனக்கு கொஞ்சம் !!!!!??????

பல சாத்தியக்கூறுகளை அலசி எனக்கு பொருத்தமாக தோன்றிய பதிலைக் கூறினேன்.

'கோழிக்கெல்லாம் கிச்சு கிச்சு மூட்ட முடியாதுடா. கிட்ட போனாலே ஓடிப்போயிடும்'
இதற்கு ஒரு புன்னகையை பதிலாக தந்தாள்.

அவள் அப்பாவிடம் இதை பெருமையாகச் சொன்ன போது , எனக்கும் இதற்கும்
சம்மந்தம் இல்லை என்பது போல அவர் மடியில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள்.

‘மனிதனைத் தவிர வேறு எந்த விலங்கினத்திற்கும் சிரிக்கத்தெரியாதும்மா’ – என்றார் அவர்
பங்கிற்கு. இதற்கும் புன்னகை தான்.

‘நீயே ஒரு கோழிக்குஞ்சு , உனக்கு கிச்சு கிச்சு மூட்டினால் என்ன செய்வ?’

-இது கிச்சு கிச்சு மூட்டியபடியே நான் ,கலகல என்று சிரிக்கும் அவளிடம்.

‘ஒரு முறை கோழிக்கறி எடுத்த போது இப்போ கிச்சு கிச்சு மூட்டி பாக்கறியா?’ – இதுவும்
நான் தான்.

இப்படியாக ஒரு வாரம் ஓடியது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் , பள்ளிவிட்டு வரும்போது
அவளாகவே சொன்னாள்-

‘கோழிக்கு கிச்சு கிச்சு மூட்டினால் அது கொத்தும் ம்மா’ .

இந்த பதில் என்னுள் மடங்கியிருந்த எதையோ நிமிர்த்துவது போல இருந்தது.

26.10.09

புது எழுத்து

ஆர்வம் இருக்கிறது

மனம் நிறைய !

மிதிவண்டி கற்றுக்கொள்ளும்

சிறுமியாக நான்


சமநிலை தடுமாறினாலும்

பிடரியைப் பிடித்து

தள்ளுகிறது வெறி


எழுதுவது தவிர்த்து

எந்த வேலை செய்தாலும்

எழுகிறது

எழுதவில்லையே

என்ற குற்றவுணர்ச்சி


பிடிபடாமல் பூச்சிகாட்டினாலும்

என்றாவதொருநாள்

பிடிபட்டே தீரவேண்டும்

எழுத்து


இந்த நம்பிக்கையில்

எழுதினேன்

எழுதுகிறேன்

இன்னும் எழுதுவேன்.

24.10.09

எண்களின் மூலம்

நாம் 1 ஐ ஒன்று என்றும் , 2 ஐ இரண்டு என்றும் கூறுவதற்கு காரணம் இருக்கிறதா?

இருக்கிறது எங்கிறது எனக்கு வந்த மின்னஞ்சல்.

அதற்கு காரணம் அதன் கோணங்களே என்று அது சொல்கிறது .

1 , 2 , 3 ,4 , 5 ,6 ,7 , 8 , 9 க்கு முறையே 1 , 2 , 3 ,4 , 5 ,6 ,7 , 8 , 9

கோணங்கள் இருக்கின்றனவாம்!








0 விற்கு கோணங்களே இல்லை!




இது எப்படி இருக்கு!

இது உண்மையா அல்லது 1 ஐ ஒன்றாக ஆக்கும் முயற்சியா!

உரையாடல்

1.(அலுவலகத்தில் எனக்கும் என் மலேசிய தோழிக்கும் நடந்த உரையாடல்)

என் தயிர் சாதத்தை ருசித்த

தோழி : தயிரை வீட்டுல எப்படில்லா செய்யறது?

நான் : முதல்ல பால நல்லா காயவச்சிக்கோங்க பிறகு ……।

தோழி : வெயில்லயா ?

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



2. (கீரை சாப்பிட மறுத்த என் பெண்ணும் நானும் )

நான் : கீரை சாப்பிட்டால் தான் கண் நல்லா தெரியும்டா செல்லம்.

(சமத்தாக சாப்பிட்டு முடித்த பின்)

என் பெண்: இப்போ என் கண் நல்லா தெரியுதாம்மா?

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
உண்மையிலேயே ரெண்டு பேரும் என்கிட்ட சீரியசா தான் கேட்டாங்க

9.10.09

வியப்பில் ஆழ்த்திய பெண்மை -1


எனக்கு தெரிந்த பெண்மணி ஒருவர்.அவரது குணாதிசயங்கள் என்னை அவ்வப்போது வியப்பில் ஆழ்த்துவதுண்டு.

ஒருமுறை அவருடைய ஆறு வயது பெண்ணின் பள்ளியில், சுற்றுலா அழைத்துச் சென்றார்கள்.முன்பே மாணவர்கள் என்ன கொண்டுவர வேண்டும் , தளத்திற்குச் சென்று என்னென்ன செய்வார்கள் ,என்று ஒரு அட்டவணையைக் கொடுத்துவிட்டனர் , நிர்வாகத்தினர்.
அதில் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு 'பர்கர்' கொடுக்கப்படும் என்றும் இருந்தது.
குழந்தைகளை பேருந்தில் வழியனுப்பிய பின் அவர் இப்படி கவலைப்பட்டார்-
நேற்றிலிருந்து என் பெண்ணிற்கு எப்படி பர்கர் சாப்பிடவேண்டும் என்று பயிற்சி கொடுத்திருக்கிறேன், என்ன செய்யப்போகிறாளோ தெரியவில்லை।

முன்னேற்பாடு செய்ய வேண்டியது தான் , அதற்கென்று இப்படியா!
அவர் பெண்ணை நினைத்தால் பாவமாக இருந்தது।

இதில் கிளைமாக்ஸ் அவருக்கு ஆன்டி- கிளைமாக்ஸாக மாறிவிட்டது.
அந்தப் பெண் பர்கரை பத்திரமாக வீட்டிற்கு திரும்ப எடுத்து வந்திருந்தாள்.

31.8.09

காணாமல் போனவர்கள் தினம்.

நேற்று காணாமல் போனவர்கள் தினமாம்! இதற்குக் கூட ஒரு தினமா,கேட்க ஆச்சர்யமாய் இருந்தது! உலக அளவில் காணாமல் போவது பெரிய பிரச்சனையாகி இருக்கிறதாம்.போரினால் காணாமற்போனவர்கள் , கடத்தப்பட்டவர்கள் , தானாகவே தொலைந்துபோனவர்கள் இது போல நிறைய பிரிவுகள் இருப்பதாய் தெரிகிறது. அவர்கள் நிலையில் ஒரு நொடி என்னை நினைத்து பார்க்கும் போது வயிற்றை கலக்குகிறது.


இதுவரை காணாமல் போனவர்களைப் பற்றிய விவரங்களை கண்டுக்கொள்ளாமல் சென்ற எனக்கு

'சிறு வயதில் கடத்தப்பட்டவர்கள் விவரம் தெரிந்ததும் தன் சொந்தம் தேடி வருவார்களா?சொந்த ஊரின் அடையாளங்களை நினைவு வைத்திருப்பார்களா? போரில் காணாமற்போனவர்களுக்கு , உயிருடன் இருக்கும் பட்சத்தில் , வீடு திரும்புவதில் பிரச்சனை இருக்குமா?'

போன்ற கேள்விகள் எழுகிறது.


இனி காணாமல் போன விளம்பரங்கள் கண்டிப்பாய் என் கவனத்தை ஈர்க்கும்.இதற்காக தான் இப்படி ஒரு தினம் கொண்டாடுகிறார்களோ!

சில சந்தேகங்கள்......

இன்று தொ.கா வில் சமையல் நிகழ்ச்சி ஒன்றை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். 'அவ்தென்டிக் பிரியாணி' பார்க்க ருசியாய் தெரிந்தது . எண்ணை தான் சற்று அதிகமாக இருந்தது. அடுத்து செய்த சமோசா , அதுவும் நன்றாய் தான் இருந்திருக்க வேண்டும் . நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்கள் வழக்கம் போலவே அருமையாய் இருப்பதாய் சொன்னார்கள்.தொடர்ந்து இது போன்ற நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கும் எனக்கு ஒவ்வொரு முறையும் குறிப்பிட்ட சில சந்தேகங்கள் எழுகின்றன.

1. சமையல் பொருட்கள் அனைத்தையும் சமைப்பவரே கொண்டு வர வேண்டுமா அல்லது வேறு யாராவது அதற்கு பொறுப்பேற்றுக் கொள்வார்களா?

2. சமைத்து முடித்த பிறகு ,ஸ்பூன் வைத்து தொகுப்பாளர்கள் எச்சில் படுத்திய உணவை அவர்களே சாப்பிடுவார்களா அல்லது மற்றவர்களுடன் எச்சில் படுத்தாத பகுதிகளை பகிர்ந்துக்கொள்வார்களா? அப்படி அவர்களே சாப்பிட்டு முடித்தால் , நிகழ்ச்சி (தொடராக இருக்கும் பட்சத்தில்) முடிவதற்குள் பெருத்துப் போக மாட்டார்களா?

3. தொகுப்பாளர்களே சாப்பிடும் பட்சத்தில், விதவிதமாக சாப்பிட வாய்ப்பு கிடைக்கும் இந்த வேலைக்கு அதிக போட்டி இருக்குமா?

4. சமைக்கும் எல்லா உணவுகளும் ருசியாகத்தான் இருக்குமா? ருசியாக இல்லாத போதும் மலர்ந்த முகத்துடன் 'ஆஹா.... ஸ்ஸ்... அருமை ' என்று சொல்லித்தான் ஆகவேண்டுமா?

5. அதிகமாய் வெட்டி வைத்த வெங்காய , தக்காளிகளை வாங்கிக் கொடுத்தவர்களே திரும்ப எடுத்துக்கொள்வார்களா ? அல்லது தொ.கா. நிலைய அல்லது பக்கத்திலிருக்கும் கேண்டீன் எதற்கேனும் கொடுத்து விடுவார்களா ? இல்லை என்றால் படைப்பாளர்களோ , சமையல் செய்பவரோ அல்லது அனைவருமோ பங்கு போட்டுக் கொள்வார்களா?

இந்த கேள்விகளுக்கான பதில்களை அறிந்துக்கொள்ள ஆசையாய் இருக்கிறது.

14.8.09

வழக்கமாக நடப்பது.

நேற்று காலை , வழக்கமான எல்லா காலைகளையும் போல , குக்கர், கரண்டி மற்றும் அடுப்பிடம் என்னை ஒப்படைத்திருந்தேன். என் ஏழு வயது மகள் அவளுடைய வழக்கப்படி மிகவும் பொறுமைய்ய்ய்ய்யாக பள்ளிக்கு கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.நான் வழக்கமாக சொல்லும் ‘சீக்கிரம் கிளம்பு’ வை தினமும் சொல்லிச் சொல்லி அலுத்துப் போயிருந்தபடியால் , அன்று அதைச் சொல்லாமல் மௌனமாக என் எதிர்ப்பைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.


7:30 பள்ளிக்கூடத்திற்கு ,சரியாக 7:35 மணிக்கு வீட்டை விட்டு வெளியே கிளம்பினாள் . பள்ளி வீட்டிற்கு மிக அருகில் இருந்ததாலும் , பள்ளியில் நேற்று வரை எதுவும் சொல்லாததாலும் , அவள் மணி பார்க்க கற்றுக் கொண்டிருந்ததாலும் , இதுவே வாடிக்கையாகி விட்டது.ஏதோ என் விருப்பத்திற்காக எங்கள் வீட்டு கடிகாரம் ஐந்து நிமிடங்களை அதிகம் காட்டிக்கொண்டிருந்ததால் , அவள் கிளம்பும் நேரம் சரியாக 7:30 மணி .பள்ளிக்கு ஒரு ஐந்து நிமிடம் சீக்கிரம் கிளம்ப வேண்டாமோ!


அதற்காக இன்று வழக்கமில்லாத வழக்கமாக நான் கடிகாரத்தை ,மேலும் பத்து நிமிடங்கள் அதிகம் காட்டும்படி , மாற்றி வைத்தேன். ஹீம்.......இந்த காலத்து அம்மாக்கள் பதினாறடி பாய வேண்டியிருக்கிறது! வீட்டிலிருந்த மற்ற மூன்று கடிகாரங்களையும் அது போலவே மாற்றினேன். (செய்வதை திருந்த செய்தேன். செய்வதாக நினைத்தேன்.)


இன்று காலை , வழக்கம் போல மகளை பொறுமையாக கிளம்பவிட்டு , நக்கலாக “ஏம்மா ! தினமும் ஸ்கூலுக்கு லேட்டா போறியே ! டீச்சர் எதுவும் சொல்றதில்லையா ?” என்றேன்.


“அம்மா நான் ஸ்கூலுக்கு சரியாத்தான் போறேன் . நம்ம வீட்டு கடிகாரம் வேகமா ஓடுதும்மா. நீ கவனிச்சு பார் ! டி.வி. ப்ரொக்ராம் முடியும் போது நம்ம கடிகாரத்தோட பெரிய முள் ஐந்து நிமிடம் தள்ளியிருக்கும்!” (நேற்று வைத்த பத்து நிமிடம் இன்னும் கவனிக்கப்படவில்லை).


இன்றைய பிள்ளைகள் முப்பத்தியிரண்டு அடி பாய்கிறார்கள்!

1.8.09

அடிக்கடி கடி

இன்றைக்கு , எனக்கு பிடித்த 'கடி ' ஜோக்ஸ் கொஞ்சம் மற்றவர்களுக்காகவும்

(யாம் பெற்ற இன்பம் ..........)

1. இரண்டு கால் எலி ஒன்றை சொல்லுங்கள்......


2. ஒரு மாடு 'மா , மா' ன்னு கத்துது. அது இன்னொரு மாதிரி எப்படி கத்தும்?


3.'பே ஆப் பெங்கால் ' இஸ் இன் விச் ஸ்டேட்?


4. பக்தி அதிகமுள்ள மிருகம் எது?


5.'தேள் திரவ நிலையில் இருக்கிறது 'என்று சொல்கிறேன் - எப்படி?


பதில்கள் முதல் பின்னூட்டத்தில்.........

29.7.09

காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு ........




குழந்தைகள் தெரியாமல் கேட்கும் கேள்விகள் சுவையானவை,

"அம்மா எனக்கு கீரை வேண்டாம்"

"கீரை கண்டிப்பாய் சாப்பிடனும் , அப்ப தான் கண்ணு நல்லா தெரியும்"

கீரை சாப்பிட்டு முடித்த பின்

"இப்ப என் கண்ணு நல்லா தெரியுதாம்மா"

- இது என் மகள் 4 வயதில் கேட்ட கேள்வி.


தெரிந்து செய்யும் சேட்டைகள் அதைவிட சுவையானவை,

'ஒள ' எழுத்தை கற்றுக்கொள்ளும் போது

"ள என்ன 'ஒ'வோட குட்டி பாப்பாவா , பக்கத்திலேயே ஒட்டிகிட்டு இருக்கு ? "

"ஆமாம்டா செல்லம்" -மகளுடைய அறிவை மெச்சியபடி நான்

"அப்ப அதுக்கு பின்னால வால் மாதிரி கொஞ்சம் நீட்டி போடறியே , இது என்ன வால் பாப்பாவா?"

"ஆமாம் இதுவும் உன்னை மாதிரி வால் பாப்பா தான்" - மறுபடியும் நான் (இரண்டாம் முறையாய் மகளுடைய அறிவை மெச்சியபடி)

எப்படியோ ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டால் சரி தான்!

20.4.09

BEING AN IT PROFESSIONAL



In a poor zoo of India, a lion was frustrated as he was offered not More than 1 kg of meat a day.



The lion thought its prayers were answered, When one day a Dubai Zoo Manager visited the zoo and requested the zoo management to shift the lion to Dubai Zoo.



The lion was so happy and started thinking of a central A/C environment, a goat or two every day.



On its first day after arrival, the lion was offered a big bag, sealed very nicely for breakfast. The lion opened it quickly but was shocked to see that it contained few bananas. The lion thought that may be they cared too much for him as they were worried about his stomach as he had recently shifted from India ..



The next day the same thing happened. On the third day again the same foodbag of bananas was delivered.



The lion was so furious; it stopped the delivery boy and blasted at him,'don't you know I am the lion...king of the Jungle..., what's wrong with your management? What nonsense is this? Why are you delivering bananas
to me?



The delivery boy politely said, 'Sir, I know you are the king of the jungle ... but... you have been brought here on a monkey's visa !!! '



Moral of the Story


.


.


.


.


. .


Better to be a Lion in your own country than a Monkey elsewhere. Try to be quiet at offshore and don’t think and imagine about onsite at this recession stage..........

Thanks to my sister for forwarding this email.