28.2.10

கனவல்ல நிஜம்

உன் விரல் நுனி பட்டு

இப்பக்கம் தெரிந்து

இவ்வெழுத்துக்களைப் படிப்பது

எவ்வளவு நிஜமோ


அவ்வளவு நிஜம்

நான் நேற்றிர வென்

பள்ளி சென்றது.

மஞ்சள் சுவரினுள்

தலைகாட்டிய கட்டிடம்

நீல வாயிற்கதவு

எதுவும் மாறவில்லை


உள்ளே

குட்டை பாவாடையில்

நீறு பூசிய

தோழி கூட பார்த்தேன்.


ஆனந்தம் நெஞ்சடைத்து

கண்ணீராய் வந்த நேரம்

திடுமென வந்தது

விழிப்பு.

என் இமைகளில்

கண்ணீரின் மிச்சம்


கண்டிப்பாய்

இது கனவல்ல

என்னால்

நிரூபிக்க முடியும்

இன்று

எனக்கு முன்

அங்கே சென்று

உன்னால்

காத்திருக்க முடியுமென்றால்.

3 comments:

பா.ராஜாராம் said...

ரொம்ப பிடிச்சிருக்குங்க!

தியாவின் பேனா said...

நல்லாருக்கு

HVL said...

நன்றி ராஜாராம்.
நன்றி தியா.