11.7.10

துரோகம்

நம்பிக்கை துரோகம் செய்பவர்களை என்னால் மன்னிக்கவே முடிந்ததில்லை.

அது, அம்மா தருகிறார் என்ற மிகப் பெரிய நம்பிக்கையில், தைரியமாய் சாப்பிடும் குழந்தைக்கு, சாதத்தில் ஒரு துளி விஷத்தை கலந்து ஊட்டுவதற்கு சமம். எதிர்பாரா நேரத்தில் எட்டி உதைக்கும் செயல்.


சில விஷயங்களில் ஒருவரை முழுமையாய் நம்பியிருக்க, கால் வாரப்பட்டு குப்புறவிழும் போது, முதலில் நம் மீதே நமக்கு அவநம்பிக்கை ஏற்படுகிறது. இவரா துரோகம் செய்தார் என்று சந்தேகமாய் பார்க்கிறோம்.

உண்மையை உணர்ந்ததும் அவர் மீது சொல்லொன்னா வருத்தம் ஏற்படுகிறது. துரோகம் செய்தவருடனான அடிப்படை உறவின் மீதே சந்தேகம் வருகிறது. பிறகு நட்பில் விரிசல். அதன் பிறகு யார் மீதும், எதன் பொருட்டும் நம்பிக்கை வைப்பதில் ஒரு தயக்கம் ஏற்படுகிறது.

என்னைப் பொறுத்தவரை உலகிலேயே மிகப் பெரிய குற்றமாய் நான் கருதுவது இதைத்தான்.
இவர்களையெல்லாம் கண்டிப்பாய் தெய்வம் நின்று தண்டிக்கும். அன்றே தண்டிப்பதை பல முறை கண்ணால் பார்த்திருக்கிறேன். ஆழமான தெய்வ நம்பிக்கை இல்லாவிட்டாலும், இந்த ஒன்றை மட்டும் ஆணித்தரமாய் நம்புகிறேன்.

3 comments:

ராம்ஜி_யாஹூ said...

correct

சி. கருணாகரசு said...

மிக மிக சரிங்க.....
இதுல நான் உங்க கட்சி.

HVL said...

மிக்க நன்றி ராம்ஜி_யாஹூ, சி. கருணாகரசு