12.8.10

பொம்பள மனசுல...

யாருக்கோ கேட்க வேண்டும் என்பது போல அவன் சத்தமாய் பேசினான்.

“எங்கப்பா எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வளத்தார் தெரியுமா!”

“சங்கராபுரத்திலேருந்து பஸ் புடிச்சா காசாகும். அந்தக் காசு இருந்தா புள்ளைங்களுக்கு ஏதாவது வாங்கிட்டுப் போலாம்னு எங்களுக்கு பொட்டலம் வாங்கிகிட்டு நாலு கிலோ மீட்டர் நடந்தே வருவாரு...”

இவளுக்கு அப்பா, பெண்ணின் சந்தோஷத்துக்காகத் தன் உணவைத் துறந்து, கடையில் பூரி வாங்கிக் கொடுத்தது ஞாபகம் வந்தது.

“எங்க ரெண்டு பேரையும் சைக்கிள்ள உட்கார வச்சி மெதிச்சே தான் தெனமும் ஸ்கூலுக்கு கொண்டுவிடுவாரு...”

“ பத்தாவது பரீட்சையிம்போது எக்ஸாம் ஃபீஸ் கட்டணும்னு சொன்னப்ப, ஒடனே ஓடிப்போய் வட்டிக்கு வாங்கிட்டு வந்து அப்படியே எங்கிட்ட கொடுத்தாரு...”

இவளின் அப்பா அதற்காகத் தன் சைக்கிளை அடமானம் வைத்திருந்தார்.

“எங்களுக்கு முழுசா வயிறு நெறய சாப்பாடு போட்டுட்டு, அவரு அர வயிறு சாப்பிட்டிருக்கார்”

தன் வீட்டில் மூன்று வேலை சாப்பாடே எப்போதாவது தான் என்பது இவள் நினைவுக்கு வந்தது. அதுவும் அப்பாவுக்கு காலை முதல் இரவு வரை செய்ய வேலை கிடைக்கும் போது மட்டுமே.

நிறைய நாள் பழஞ்சோறு பெண்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு, ஒரு கை சாதத்தில் கரைக்கப்பட்ட அதன் நீர் மட்டும் பெற்றோரின் பசியை ஏமாற்றியிருக்கிறது.

“எங்களப் படிக்க வெக்க எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருக்கார் தெரியுமா? இன்னிக்கு வெவசாயி புள்ள சூப்பர்வைசராயிருக்கேன்னா முழுக்க முழுக்க எங்கப்பா தான் காரணம்...”

“இவரப் போயி எதுத்துப் பேசற! ஒழுங்கா இருக்கறதாயிருந்தா இரு, இல்ல ஒங்கப்பன் வீட்டுக்கு ஓடிப் போயிடு.”

இவளுக்கும் கோபம் வந்தது.
மூச்சுக்காற்று வேகமாய் உள்வந்து வெளியேறியது.
கண்களில் நீர் வெளியே வந்து விடுவேன் என்று பயமுறுத்தியது.

“ஒலகத்துல ஒங்கப்பா மட்டுமில்ல, எல்லா அப்பாவும் இப்படித் தான். நான் என்ன கேட்டேன்? எங்கப்பா வீட்டுக்கு வந்தாரு. ஒரு நா ராத்தங்கிப் போங்கன்னு சொல்லக்கூடாதா? அப்படியே சொன்னாலும் அவர் தங்கப் போறதில்ல! ஒரு பேச்சுக்குத் தான் அப்பிடி சொல்லக் கூடாதா?”

“இத்தன நா ஒங்களுக்காக தானே மழ, வெயில், ஜீரம், சளின்னு பாக்காம ஒழக்கிறேன். ஆட்டுக்கறிக் கொழம்பையும், உப்பில்லா பத்தியத்தையும் தனித் தனியா பாத்துப் பாத்து செய்யிறேன். எனக்குன்னு என்ன வச்சி வாழுது! எனக்காக இதக் கூட செய்யக் கூடாதா.....”

“நீ நெனச்சா வச்சி வாழறதுக்கும் , எட்டி ஒதச்சா ஓடிப் போறதுக்கும், எங்கப்பா என்னிய மட்டும் தவுட்டுக்கா வாங்கினாரு”

“ஒங்கப்பா செஞ்ச எல்லாத்தையும் எங்கப்பாவும் செஞ்சிருக்காரு. புள்ளைய பெத்ததால இவரு ஒசந்துட்டாரு. நானுந்தேன் சம்பளமில்லாம வேலச் செய்யுறேன். எங்கப்பாருக்குன்னு பொரி கடலையாவது வாங்கிப் போக முடியுதா!”

இதையெல்லாம் கேட்க நினைத்து கேட்காமல் ஆத்திரத்துடன், அமைதியாய் உள்ளே சென்றாள்.

No comments: