22.12.10

முரண்


வானமென்ற ஒன்று

நிஜத்தில்

இல்லையென

பிள்ளைக்கு கற்பித்து



ஐன்ஸ்டீன் கைப்பிடித்து

நியூட்டன் வழி நடக்கும்

எனக்கும்


கடவுளின் தோள்கள்

தேவைதான் படுகின்றன

சில நேரங்களில் . . .

15.12.10

கடுஞ்சொல்




விரும்பத்தகாத வார்த்தைகளை

சொல்லியே தீரவேண்டியிருக்கிறது

சில நேரங்களில் . . .


அடிவயிற்றில் தொடங்கி

மனதிற்குள்ளே உருண்டு

தொண்டைக் குழிக்குள் சிக்கி

வேகமான மூச்சுக்காற்றால் மட்டுமே

கோர்க்கப்பட்ட சொற்கள்

சிதறித் தெறிக்கின்றன

பொறுமை எல்லைமீறிய

ஒருநாளில் . . .


விரும்பத்தகாத வார்த்தைகளை

சொல்லியே தீரவேண்டியிருக்கிறது

அப்பொழுது . . .


அதன்பின்

மனதின்

ஏதோவோர் மூலையில்

ஏற்படும்

வலியை மட்டும்

ஒதுக்கித் தள்ள

முடிந்ததில்லை

2.12.10

அனாதைப் பயணிகள்



எனக்கு மிகப் பெரிய ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்துவது நமது சூரிய குடும்பம். சோலார் சிஸ்டத்தை தான் சொல்கிறேன்.

எவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சத்தில்,
எத்தனையோ குடும்பங்களுக்கிடையே,
ஏன் சுற்ற வேண்டும் என்று நவீனத்துவம் பேசி அடிபிறழாமல், சூரியனை, சுழன்றபடி சுற்றி வரும் ஒன்பது கிரக மனைவியர்கள்.

இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றிற்கு கிரகவீதியை விட்டு விலகிப் பார்க்கும் ஆசை வந்தால், முக்கியமாய் பூமிக்கு!

ஒரு இயந்திரம் என்றால் கூட பழுதாகும் சாத்தியக்கூறுகள் உண்டு. ஆனால் இவை இவ்வளவு நேர்த்தியாய் சுற்றுவதற்கு விசைகளில் ஆரம்பித்து பல்வேறு கடுந்தொடர் காரணங்கள் இருந்தாலும், வியப்பு மேலிடவே செய்கிறது.

அண்டவெளியில் துணைக்கு யாருமின்றி, கருந்துளைகளுக்கு தப்பித்து, அனாதைகளாய் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற எண்ணமே பயம்கொள்ளச் செய்கிறது.
கடவுளை நம்ப முயன்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இதைப் பற்றிய எண்ணமே கொஞ்சம் கூட இல்லாமல் தினமும் இலவச அண்டவெளி சுற்றுலா மேற்கொள்கிறோம் என்பது மிகப் பெரிய ஆச்சரியமே!