22.9.12

என் கதை . . .

கடைசியாக என் கதையை இரண்டாவது முறையாக அச்சில் பார்த்துவிட்டேன்!

வண்ணப்படத்தோடு அதைப் பார்த்த உடன் ஜன்ம சாபல்யம் கிட்டிவிட்டது.
கதையின் கடைசி வரி ஏனோ பிரசுரமாகவில்லை. இடப்பற்றாக்குறையோ என்னவோ! அல்லது அவர்களுக்கு அது தான் நன்றாய்  இருந்ததாய் தோன்றியிருக்க வேண்டும். 
எனக்கு, கதை, தரையில் கால் பாவாமல் நின்றுக் கொண்டிருப்பது போல  தோன்றியது.


 என் மறு பக்கத்தில் விரைவில் கதையை பதிவிடும் எண்ணம் இருக்கிறது.

என் கதையை தேர்ந்தெடுத்த நடுவர்களுக்கும், பிரசுரித்தவர்களுக்கும், வாழ்த்திய உங்களுக்கும் மிக்க நன்றி!

19.9.12

மணியோசை

(தலைப்பிற்காக எழுதிய கவிதை)


பெருமாக்கோயில் மணியடிக்க எழுந்திருப்பேன் காலையிலே,
படுக்கையதான் மடிச்சிவச்சி பெருக்கி-கிருக்கி சுத்தம்செஞ்சா 
 
பால்கார போசுதம்பி  தன்சைக்கிள் மணியடிக்கும்.

பெறவுதான் எடம்மாறும்  என்வேலை குசினிக்குள்ள . . .
 

 பாத்திரத்த கழுவிமுடிச்சி அடுப்ப-கிடுப்ப பத்தவச்சி
சோறுபொங்கி முடிக்கும்போது ஏழுமணி சங்குபுடிக்கும்.

சுடுசோறு ஊட்டிஉன்னை  பள்ளிக்கூடம் கெளப்பிவிட

டண் டண்னு அடிச்சுபுடும் எலிமெண்டரி ஸ்கூலுமணி

 
பெறகு . . .
 கொல்லிப்பக்கம் ஓடிப்போயி  வயல்வரப்ப பார்த்துபுட்டு,
 
  அங்கங்க விட்டுகிடந்த சோலிகள முடிச்சுபுட்டு,
 
  சாப்பாட்டு மணிக்குள்ள  பள்ளிக்கூடம் வந்துடுவேன்
 
  பசியோட காத்திருக்கும்  என்ராசா உனக்காக.
 
 
பின் . . .
  கண்டகெடந்த வேலைகளை வீட்டுக்குள்ள பார்த்திடுவேன்
 
  உன்சைக்கிள்  மணிச்சத்தம் என்காதில் கேட்கும்வரை.
 
  பெருமாக்கோயில் நடையசாத்த அடிக்கபடும் மணிச்சத்தம்,
 
  நெலவபார்க்க படுத்துகிட்டு நட்சத்திரத்த எண்ணிகிட்டு
 
  பள்ளிக்கூட கதைபேசும் நம்மோட காதில்விழும்.
   
நீ படிச்சு முடிச்சுபுட்டு எஞ்சனீரா ஆனபெறவு
 
எனக்காக வாங்கிவந்த தங்கநிற கடிகாரம்
 
எம்மணிய மாத்துச்சய்யா நான்பெத்த மவராசா- நீ

ஆகாசக் கப்பலேறி கடல்கடந்து போனபின்ன,
 
கடிகாரமணி பார்த்து தொலைபேசி மணியடிக்க
 
காததீட்டி காத்திருக்கேன் ராசாஉன் குரல்கேட்க
 
நாளுக்கொரு தரமாச்சும் பேசிடையா எங்கூட!
கல்கியில் என் கதை இந்த வாரம் வந்துவிட்டது என்று திரு.ஸ்ரீ ராம் அவர்களின் மூலம் தெரிய வந்தாலும், அதைக் காணும் வாய்ப்பு இன்னும் கிடைக்கவில்லை.இந்த வார இறுதிக்குள் அதை பார்த்து விடுவேன் என்று நினைக்கிறேன்! பார்ப்போம்!