9.4.16

இராம அயணத்துடன் பயணம் -2

நீறு அணிந்த கடவுள் நிறத்த வான்
ஆறு அணிந்து சென்று ஆர்கலி மேய்ந்து அகில்
சேறு அணிந்த முலைத் திரு மங்கை தன்
வீறு அணிந்தவன் மேனியின் மீண்டதே


‘அரியும் சிவனும் ஒன்னு,
இதை அறியாதார் வாயில மண்ணு’ என்று கேட்டிருக்கிறோம்!
இதை கம்பரும் தன் பாடலில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
சைவம்:
திருநீறு பூசிய சிவபிரானின் மேனி நிறத்தில் இருந்த மேகங்கள் ஆற்றைத் தன் தலையில் அணிந்து சென்றது. கடல் நீரை மேய்ந்தது.
வைணவம்:
கடல் நீரை மேய்ந்த பின்னர் அகில் குழம்பைப் பூசியிருக்கும் லஷ்மியைத் தன் மார்பில் கொண்ட திருமாலின் நிறத்தில் திரும்பியது.

லஷ்மி செல்வத் திருமகள். அவளைத் தன்னகத்தே கொண்ட கார்மேகம் உயிர்கள் வாழ மழையாய்ப் பொழிகிறது என்கிறார் கம்பர்.
பார்க்கடலைக் கடைந்து நஞ்சுண்ட (உப்பு நீர்) சிவபிரானையும், அமுதுண்ட (மழை நீர்) திருமாலையும் இங்கே நினைக்க வைக்கிறார் அவர்.
(பல கோணங்களில் பார்க்க உதவிய இணையத்திற்கு நன்றி!)

இதில் என்னைக் கவர்ந்த வார்த்தை ‘ஆர்கலி மேய்ந்து’
ஆர்கலி- நிறைந்த ஓசையை உடைய கடல்
வெண்மேகம் கடலை மேய்ந்து கருமையாய் மாறுகிறது என்று சொல்லும் போது,
பசு மாடு மிகப் பெரிய கலத்தில், எள்ளும் புண்ணாக்கும் கலந்த  நீரை, உர்ர்ர்ர்ரென்ற சத்தத்தோடு உறிஞ்சி குடிப்பது போலவும், அது எருமையாய் மாறுவது போலவும் ஒரு கற்பனைத் தோன்றுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை.  




2 comments:

ஸ்ரீராம். said...

:)))))

அப்பாதுரை said...

உங்க கற்பனையும் சுவாரசியம் தான்.